مولانا محمد عمر سربازي، عالم نامدار اهل سنت در بلوچستان به جوانان سني مذهب كه قدرت جنسي آن‌ها فوران مي‌‌كند و هر شب ملافه و تشك خود را خراب مي كنند ، توصيه‌اي دارد و آن اين كه اگر مي‌خواهيد براي هميشه از شر احتلام راحت شويد، شب در هنگام خوابيدن روي سينه خود نام خليفه دوم عــمـــــــــــــــــــــــــــــــر را بنويسيد.

 

به نظر شما نوشتن نام عمر در چه موارد ديگري مفيد است و كاربرد دارد؟!!!

 

 

در اينجا ما با يكي از احاديث چند كتاب اهل سنت اشاره ميكنيم كه حضرت علي عمر و ابوبكر را خائن دروغگو حيله گر و گنه كار معرفي ميكند .


عمر بن خطاب، خليفه دوم اهل سّنت، امير المؤمنين سلام الله عليه و عباس را خطاب كرده و مي گويد:

... پس از رحلت رسول گرامي اسلام صلي الله عليه [و آله] و سلم ابوبكر گفت: من جانشين رسول خدا صّلي الله

عليه [و آله] و سّلم هستم ولي شما دو نفر آمديد و ميراث خود را از او مطالبه كرديد و ابوبكر گفت: پيامبر فرموده
است كه ما پيامبران چيزي به ارث نمي گذاريم. اما شما دو نفر، ابوبكر را دروغ گو، گنه كار، حيل هگر و خائن دانستيد
و حال آن كه خدا مي دانست كه او راستگو و بر راه صحيح و پيرو حق بود و چون ابوبكر از دنيا رفت و من
جانشين رسول خدا صّلي الله عليه [و آله] و سلم شدم شما دو نفر مرا دروغ گو، گنه كار، حيله گر و خائن دانستيد...
صحيح مسلم ، ج ٣، ص ١٣٧٨ ، مؤلف : مسلم بن حجاج ابو حسين قشيري ن يشابوري، متوفاي: ٢٦١ ، چاپ:
دار النشر؛ دار إحياء التراث العربي - بيروت، تحقيق: محمد فؤاد عبد الباقي.

حيات بخشى احكام در نظام كيفرى اسلام

1- سنگسار

در نظام حقوقى اسلام، اعمال ناپسند، غير اخلاقى و مخالف شرع، كيفرهاى خاصى مقرر گرديده كه در صورت داشتن ضمانت اجرايى، بقاى حيات انسانى و طهارت نسل و مصالح عمومى جامعه را تضمين مى‏نمايد.

در اسلام، نه فرد براى جماعت قانون مى‏گذارد و نه جماعت براى فرد، بلكه فرد و جماعت هر دو پايبند قانون الهى‏اند، كه مصالح فرد و جامعه را توأما در نظر دارد. با اين ويژگى روشن است كه در سايه چنين قانونمندى، سلامت فرد، سلامت اجتماع و امنيت اجتماعى تأمين كننده امنيت شخصى خواهد بود.

بديهى است كه ضمانت اجراى قانون جز به مقابله با خاطيان و قانون شكنان ميسور نيست. و بايد توسط كيفرهايى متناسب با جرم مجرمين از اخلال در سلامت و مصلحت عام اجتماع جلوگيرى شود.

مسلّم، اين كيفها، بازتاب و انعكاس انتقام جويى فرد يا جماعتى نيست كه قانون را به نفع خود وضع كرده باشند. بلكه همه براى تأمين مصالح عمومى و اعتلاى كلمه حق است.

بر اين اساس خداوند براى اداره صحيح نظام بشرى، احكامى را فرض نموده است كه با اجراى آن، اصل حيات⁽¹⁾، عرض و مال⁽²⁾، آزادى فردى و اجتماعى⁽³⁾، امنيت از آسيب اخلال‏گران و اِضرار آنان كه موجب فساد در زمين است⁽⁴⁾، و مصونيت در قبال تهمت‏ها و افتراها⁽⁵⁾، تضمين مى‏گردد. كه در يك حكومت اسلامى، زير بناى صلح اجتماع بوده و معمارى اين جامعه را بر اساس هندسه‏ى رأفت و رحمت پى مى‏ريزد.

معه شناسی

در قرآن از آنچه در بعضى از كتب مذهبى هست كه زن از مایه‏اى پست‏تر از مایه مرد آفریده شده و یا اینكه به زن جنبه طفیلى و چپى داده‏اند و گرفته‏اند كه همسر آدم اول از عضوى از اعضاى طرف چپ او آفریده شده،اثر و خبرى نیست.علیهذا در اسلام نظریه تحقیر آمیزى نسبت‏به زن از لحاظ سرشت و طینت وجود ندارد.

یكى دیگر از نظریات تحقیر آمیزى كه در گذشته وجود داشته است و در ادبیات جهان آثار نامطلوبى بجا گذاشته است این است كه زن عنصر گناه است،از وجود زن شر و وسوسه برمى‏خیزد،زن شیطان كوچك است.مى‏گویند در هر گناه و جنایتى كه مردان مرتكب شده‏اند زنى در آن دخالت داشته است.مى‏گویند مرد در ذات خود از گناه مبراست و این زن است كه مرد را به گناه مى‏كشاند.مى‏گویند شیطان مستقیما در وجود مرد راه نمى‏یابد و فقط از طریق زن است كه مردان را مى‏فریبد;شیطان زن را وسوسه مى‏كند و زن مرد را.مى‏گویند آدم اول كه فریب شیطان را خورد و از بهشت‏سعادت بیرون رانده شد، از طریق زن بود;شیطان حوا را فریفت و حوا آدم را.

قرآن داستان بهشت آدم را مطرح كرده ولى هرگز نگفته كه شیطان یا مار حوا را فریفت و حوا آدم را.قرآن نه حوا را به عنوان مسؤول اصلى معرفى مى‏كند و نه او را از حساب خارج مى‏كند.قرآن مى‏گوید:به آدم گفتیم خودت و همسرت در بهشت‏سكنى گزینید و از میوه‏هاى آن بخورید.قرآن آنجا كه پاى وسوسه شیطان را به میان مى‏كشد ضمیرها را به شكل‏«تثنیه‏»مى‏آورد،مى‏گوید فوسوس لهما الشیطان (1)شیطان آندو را وسوسه كرد فدلیهما بغرور (2)شیطان آندو را به فریب راهنمایى كرد و قاسمهما انى لكما لمن الناصحین (3)یعنى شیطان در برابر هر دو سوگند یاد كرد كه جز خیر آنها را نمى‏خواهد.

براي ديدن ادامه لطفا به ادامه مطلب برويد

 ارزوهای عمر هنگام احتضار

 عبدالله پسر عمر گفته است که پدرم در حال احتضار به حال بسیار بدی دیدم ، دنبال حضرت علی فرستادم و از او خواهش نمودم که نزد او حاضر شود .

وقتی حضرت علی امد پدورم گفت التماس دارم من را حلال کنی .

حضرت فرمود : دو مرد عادل را بطلب و نزد ایشان اقرار کن که در حق من ظلم کردی و به ناحق مرتکب این امر شدی تا تو را حلال کنم.

دیدم که پدرم روی به دیوار کرد و ساعتی ساکت شد.سپس متوجه حضرت علی شد و باز از او طلب حلالیت کرد و حضرت علی دوباره همان شرط را بازگو کرد و پدرم جواب نداد.

بعد از ان حضرت علی برخاست و از خانه بیرون رفت. سپس جمعی از یاران امده و پدرم را به بهشت اشاره کردند و به جنات اشاره میدادند .پدرم چنان اهی کشید که نزدیک بود روحش با ان براید ! سپس گفت اگر تمام زمین پر از زر میشد از ترس انچه میبینم فدا میکردم و به فقرا میدادم. ( صحیح بخاری باب مناقب عمر ؛ شرح نهج البلاغه ابن حدید ج 12 ص 125 )

 نمونه بعدی ارزوهای عمر در هنگام احتضار

دانلود کتاب شب‌های پیشاور (به صورت پی‌دی‌اف و صوتی)

سلام دوستان عزیز

کتاب انگاه که هدایت شدم

که احتمالا اسمش را شنیده باشید جریان شیعه شدن یک فرد سنی

بنام دكتر تیجانی سماوي است که در اثر یک مسافرت با شیعه اشنا میشود و...

دانلود کتاب (( انگاه که هدایت شدم ))

1.

احمد بن حنبل در مسند خود روایت کرده است که پیامبر فرمود: «من و على بن ابى طالب‏

                        نهج الحق و کشف الصدق-ترجمه کهنسال، ص: 224

چهارده هزار سال پیش از آفرینش آدم، نورى در محضر خدا بودیم. هنگامى که خدا آدم را آفرید، آن نور را به دو بخش کرد، جزئى از آن منم و پاره‏اى على.» «1» در حدیث دیگرى که ابن مغازلى شافعى نقل کرده آمده است. هنگامى که خدا آدم را خلق کرد، آن نور در صلب او قرار گرفت. پیوسته آن نور، یکپارچه بود تا در صلب عبد المطلب دوگانه شد. در پیامبر به پیامبرى و در على به خلافت تبدیل گشت. «2» در روایت دیگرى که ابن مغازلى از جابر نقل کرده در پایان حدیث این جمله افزوده شده است: «تا آنکه خدا نور را دو بخش کرد، پاره‏اى را در صلب عبد اللَّه و جزئى را در صلب ابى طالب قرار داد و مرا پیامبر و على را ولى گردانید.» «3»

2.

حدیث خلافت در مسند احمد است که پس از نزول آیه «خویشاوندان نزدیکت را بترسان.» «4» پیامبر سى تن از اهل و خاندان خویش را سه نوبت فرا خواند و آنها سه بار به میهمانى خوردند و نوشیدند. پیامبر هر بار به آنها فرمود: «چه کسى دین و وعده‏هاى مرا مى‏پذیرد تا جانشین من و همنشین من در بهشت باشد. على گفت:

من، و پیامبر فرمود: تو (این گونه‏اى)» ثعلبى همین روایت را در تفسیر خود گفته است:

 «پس از سه بار، و هر بار جز على دیگران ساکت بودند» «5»

                        نهج الحق و کشف الصدق-ترجمه کهنسال، ص: 225

3.

حدیث وصیت در مسند از سلمان روایت شده است که از پیامبر پرسید: «اى رسول خدا جانشین و وصى تو کیست؟ پیامبر فرمود: اى سلمان جانشین برادرم موسى که بود؟ سلمان پاسخ داد: یوشع بن نون. پیامبر فرمود: پس همانا جانشین و وارث من که دین مرا بجا مى‏آورد و وعده مرا تحقق مى‏بخشد على بن ابى طالب است.» «1»

براي ديدن احاديث بيشتر به ادامه مطلب مراجعه كنيد!

بسم الله الرحمن الرحيم

سلام عليكم دوستان
امروز بنده خواستم كه اثبات امامت حضرت علي (ع) را از چند ايه اي از قران مجيد و احاديث اورده ام اميد وارم به دردتان بخورد.

بهترين راه اثبات امامت امام علي(ع) براي اهل سنت، تمسک به قرآن و رواياتي که در توضيح آنها در کتب خودشان نقل شده است، مي باشد و البته بديهي است که انسان بايد حقيقت جو باشد تا به توجيهات ناصواب و غير عقلاني متوسل نشود و چشم را به روي حقيقت نبندد.

در قرآن مجيد آيات فراواني است که با استفاده از احاديثي که از پيامبر اکرم (ص) در شأن نزول آنها وارد شده است، امامت امام علي (ع) را اثبات مي نمايند.

به آياتي چند توجه فرماييد:
1. آيه تبليغ: «يا ايها الرسول بلغ ما انزل اليک من ربک...[1]» که طبق روايات معتبر از اهل سنت در جريان غدير خم نازل شده است و در اين روز تاريخي پيامبر(ص) با اعلام ولايت و جانشيني حضرت علي(ع) رسالت خود را تکميل فرمود.

2. آيه ولايت: «انما وليکم الله و رسوله و الذين امنوا الذين يقيمون الصلاة...[2]» که ولايت حضرت علي (ع)[3] در کنار ولايت خدا و رسول(ص) قرار داده شده است.

3. آيه اولي الامر: يا ايها الذين امنوا اطيعوا الله و اطيعوا الرسول و اولي الامر منکم...[4]» که اطاعت از اولي الامر را به نحو مطلق واجب کرده است، و از اين الزام مطلق بدست مي آيد که امام بايد معصوم باشد لذا غير از حضرت علي(ع) که از عصمت برخوردار نيست، نمي تواند امام باشد. علاوه رواياتي که از کتب اهل سنت در ذيل اين آيه به معرفي حضرت علي(ع) به عنوان امام و جانشين پيامبر (ع) پرداخته است، بيش ار اندازه است .

4. آيه صادقين: يا ايها الذين امنوا اتقوا الله و کونوا مع الصادقين...[5]» که مي فرمايد: اي اهل ايمان، تقوا داشته و با صادقين باشيد و در روايات بيان شده است که: منظور از صادقين حضرت علي(ع) و اهل بيت پيامبر(ص) مي باشند.
-----------------------------------
پي نوشت ها:
1. مائده، 67.
2. مائده، 55.
3. چون طبق روايات معتبر آنکه در رکوع انگشترش را به سائل داد حضرت علي (ع) بوده است.
4. نساء، 59
5. توبه، 119.